Metody rehabilitacji

Maja jest rehabilitowana następującymi metodami:

NDT BOBATH, która charakteryzuje się wpływaniem na napięcie mięśniowe, jeżeli jest ono wzmożone to obniżamy je, a jeżeli jest obniżone to podnosimy je. Metoda ta polega na hamowaniu nieprawidłowych odruchów, oraz na wyzwalaniu jak najbardziej prawidłowych odruchów. Zostaje to osiągnięte przez prowadzenie i wspomaganie ruchów z punktów kluczowych- punktów kontroli ruchów, są nimi: głowa, obręcz miedniczna, obręcz barkowa, a także pozostałe części ciała.Rehabilitant ćwiczy całe ciało, przez co jest całe stymulowane, pobudzane oraz aktywizowane.

Castillo-Morales polega na neuromotorycznej terapii rozwojowej. Stosowana jest tu technika modelowania ciała – masażu, która polega na dotyku, uścisku, głaskaniu, rozciąganiu i wibracji rąk i nóg. Również pobudzana jest sfera twarzowo-ustna.

Terapia Castillo-Morales

Stosowana jest w przypadku dzieci wymagających wsparcia ogólnego rozwoju                     z szczególnym uwzględnieniem oddziaływania na sferę poznawczą, motoryczną oraz ustno twarzową. Do grupy objętej terapią należą dzieci z: 1. zespołami genetycznymi i obniżonym napięciem mięśniowym (hipotonia) np. zespół Downa; 2. zaburzeniami funkcji ssania i połykania; 3. opóźnionym rozwojem sensomotorycznym; 4. ośrodkowymi zaburzeniami  ruchowymi  i różnorodnymi  upośledzeniami, np. Mózgowe Porażenie Dziecięce; 5. niewydolnością domykania ust i słabą kontrolą ślinienia; 6. wadami wymowy. W trakcie terapii pod okiem specjalisty rodzice uczą się sposobów oddziaływania stając się „terapeutami domowymi” swojego dziecka. Spotkania z terapeutą służą doskonaleniu techniki pracy  z dzieckiem oraz modyfikowaniu ćwiczeń w zależności od aktualnych, często zmieniających się dynamicznie, potrzeb edukacyjno-terapeutycznych dziecka.

Terapia Integracji Sensorycznej

Terapię Integracji sensorycznej stosuje się w stosunku do dzieci u których po przeprowadzeniu Diagnozy procesów Si stwierdzono zaburzenia funkcjonowania jednego/kilku  podstawowych  układów zmysłowych, służących do odbioru informacji zewnętrznych, są to m.in. układy: przedsionkowy, proprioceptywny, dotykowy, słuchowy, węchowy, itp. Najczęściej jednak są to dzieci u których zaburzenia procesów Si towarzyszą innym nieprawidłowością rozwojowym. Terapia odbywa się w specjalistycznie wyposażonej sali i prowadzona jest pod okiem specjalisty w wymiarze co najmniej 1 godziny tygodniowo. Ważnym elementem terapii jest również prowadzenie tzw. „Diety sensorycznej” – jest to element terapii wykonywany w domu rodzinnym przez rodziców/opiekunów pod ścisłym kierunkiem specjalisty. Z zasadami prowadzenia terapii w domu rodzinnym, rodzice/opiekunowie zapoznawani są w trakcie prowadzenia zajęć przez specjalistę w sali SI.

 

Stymulacja wielozmysłowa – polega na pobudzaniu wszystkich zmysłów poprzez:

  • stymulację słuchu
  • stymulację wzroku
  • stymulację węchu
  • stymulację smaku
  • stymulację równowagi
  • stymulację dotyku
  • stymulację proprioceptywna (czucie głębokie,w jakim położeniu znajdują się części ciała)

Dzięki stymulacji wielozmysłowej dostarczamy bodźców do ośrodkowego układu nerwowego, dzięki czemu pobudzamy jego rozwój.

INTEGRACJA ODRUCHÓW USTNO-TWARZOWYCH DR S. MASGUTOWEJ

 

 

 

Program został opracowany przez dr Swietłanę Masgutową. Autorka proponuje całościowe podejście do pracy z ponad dwudziestoma reakcjami i odruchami twarzowymi. Nasza twarz jako część ciała pracuje bardzo aktywnie i bierze udział w wielu funkcjach związanych z jedzeniem, wyrażaniem emocji, mówieniem, percepcją wzrokową i słuchową. Odruchy twarzy muszą być zintegrowane, aby te funkcje zostały osiągnięte. Celem integracji odruchów ustno-twarzowych jest rozluźnienie, aktywizacja mięśni twarzy, stymulacja naturalnego rytmu czaszkowego, utworzenie bardziej produktywnych schematów ruchu dla integracji odruchów twarzy, eliminacja nieproduktywnych reakcji i schematów ruchowych takich jak napięcie, negatywne kompensacje, jak również poprawę funkcjonowania systemów koordynacji. Techniki integracji stanowią niezależną metodę stymulacji motoryki ustno-twarzowej oraz mowy. Wyróżnia się następujące techniki: masaż rozluźniający i stymulujący, opukiwanie, rozciąganie i inne. Metoda integracji odruchów ustno-twarzowych może być wykorzystywana samodzielnie oraz jako dodatkowa technika w pracy specjalistów.

 

Na podstawie:

  1. S. Masgutowa, D. Masgutow, 2005, Integracja odruchów twarzy metodą Swietłany Masgutowej. Techniki pracy wspierające rozwój motoryki i mowy. Warszawa.
  2. S. Masgutowa, A. Regner, 2009, Rozwój mowy dziecka w świetle integracji sensomotorycznej, Wrocław.

 

PROGRAM „DOTYK I KOMUNIKACJA” KNILLÓW

Podejście „Dotyk i komunikacja” jest wynikiem kilkuletnich doświadczeń w pracy z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi, które mają ograniczone zdolności ekspresji, są pasywni albo mają negatywne relacje z otaczającym światem. Program jest przeznaczony dla rodziców dzieci niepełnosprawnych i dla tych, którzy mają małe dzieci. Podejście jest dobrym rozwiązaniem również dla młodzieży i dorosłych, którzy mają poważne trudności w komunikacji. Celem każdej sesji kontaktu jest stworzenie odpowiednich warunków wpierających rozwój komunikacji. Najbardziej wrażliwym kanałem sensorycznym jest skóra, dlatego dotyk jest szczególnie ważny w procesie rozwoju. Doświadczenie dotyku jest pierwszym wrażeniem, którego doznajemy, i ostatnim, które tracimy. Taśma dołączona do programu zawiera specjalnie skomponowaną muzykę, która tworzy wspierającą obudowę dla prowadzenia sesji kontaktu. Muzyka na ważne właściwości, których regularnie dostarczamy w życiu codziennym. Podstawowym założeniem programów „ Dotyk i Komunikacja” jest fakt, że kontakt fizyczny jest czymś bardzo pozytywnym i koniecznym do normalnego rozwoju komunikacji. Dla wielu jednak może być czymś niewygodnym i nieprzyjemnym. Należy jednak namawiać do przełamywania barier i włączania się do kontaktu fizycznego z dzieckiem. Rodzice widząc efekty swoich starań znacznie częściej i chętniej wchodzą w dalszy kontakt ze swoim dzieckiem, odnosząc sukces.

Strukturę sesji wyznacza muzyka nagrana na taśmie i podzielona na pięć części, które razem trwają około 23 minut.

Część 1: muzyka wprowadzająca

Celem tej części jest wprowadzenie spokojnej i bezpiecznej atmosfery dla nas i dla naszego partnera. Muzyka jest relaksująca, stanowi „sygnalizującą melodię”, która stopniowo pobudza oczekiwania i pomaga przygotować partnera na resztę sesji.

Część 2:

Muzyka staje się wyraźnie rytmiczna. Jest tak skomponowana, że stanowi wspierający akompaniament dla początku aktywnego kontaktu pomiędzy partnerami.

Część 3:

            Ta część jest intensywna zarówno melodyjnie i rytmicznie. Intencją opiekuna jest wsparcie większych ruchów i stworzenie podstaw do nawiązania bliższego kontaktu i bardziej aktywnych interakcji.

Część 4:

Muzyka jest lżejsza i bardziej melodyjna. Stanowi akompaniament do mniej intensywnego i bardziej zabawowego kontaktu i komunikacji.

Część 5: muzyka zamykająca

Tak jak muzyka wprowadzająca jest uspokajająca i medytacyjna. Służy relaksacji, daje czas na refleksję i odpoczynek.

Na podstawie:

Ch. Knill, 1997, Dotyk i komunikacja, tłum. M. Piszczek, Warszawa.

RECEPTOLOGIA

Pobudzanie receptorów na całym ciele.

8 myśli nt. „Metody rehabilitacji

  1. I simply want to mention I am new to weblog and actually savored your web page. Most likely I’m likely to bookmark your site . You surely have incredible writings. With thanks for sharing your blog.

  2. Hi there! Someone in my Myspace group shared this website with us so I came to give it a look. I’m definitely enjoying the information. I’m book-marking and will be tweeting this to my followers! Superb blog and great design.

Odpowiedz na „payday loanAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


7 − dwa =

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>